Κάτι τρέχει στον Έβρο

Καθημερινός πονοκέφαλος το πάρκινγκ για κατοίκους και επισκέπτες της Αλεξανδρούπολης, με τον εκνευρισμό να κυριαρχεί και τις "κατάρες" να εκτοξεύονται προς πάσα κατεύθυνση. Φυσιολογική εξέλιξη, αφού πραγματικά η μάχη για να βρεθεί θέση στάθμευσης στο κέντρο και στην παραλία της πόλης, είναι σχεδόν χαμένη από χέρι.

Τα αυτοκίνητα που κινούνται στο κέντρο καθημερινά είναι χιλιάδες και αν προσθέσουμε και όσα ανήκουν σε επισκέπτες, τότε η εξίσωση απλά δεν βγαίνει. Σε κάθε σωστά οργανωμένη κοινωνία, λαμβάνονται υπόψη όλες οι παράμετροι που αφορούν στην ομαλή λειτουργία της.

Έχεις λοιπόν μία πόλη των 70 ή των 80 χιλιάδων κατοίκων. Στο κέντρο της ζουν ή εργάζονται 20 χιλιάδες. Καθημερινά διέρχονται άλλες 20 χιλιάδες. Έχεις θέσεις πάρκινγκ για χίλια ή δύο χιλιάδες αυτοκίνητα (σε ανοιχτούς χώρους ή εκατέρωθεν των δρόμων). Το αποτέλεσμα είναι ξεκάθαρο. Δεν χωράνε όλοι. Και αν υπολογίσουμε μερικές ακόμα χιλιάδες τουριστών την καλοκαιρινή περίοδο (και όχι μόνο) η κατάσταση γίνεται αφόρητη.

Δυστυχώς όλο το ζήτημα έπρεπε να εξεταστεί πολύ νωρίτερα. Η πόλη δεν σχεδιάστηκε για τόσο μεγάλο πληθυσμό ανθρώπων και αριθμό αυτοκινήτων. Δεν μπορεί να χωρέσουν όλοι αυτοί στο κέντρο. Οι δραστηριότητες πρέπει να "απλωθούν". Οι υπηρεσίες πρέπει να φύγουν το συντομότερο από το κέντρο. Περιφερειακές, δημοτικές, αστυνομικές, στρατιωτικές κλπ. Θα εξοικονομηθεί μεγάλος αριθμός θέσεων πάρκινγκ.

Άμεσες λύσεις χρειάζονται και ίσως ακόμα και συγκρούσεις. Το λιμάνι έχει εγκλωβίσει την πόλη. Υπάρχουν άπλετοι χώροι που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως πάρκινγκ, αλλά εκεί μπαίνουν ζητήματα αρμοδιότητας, ιδιοκτησίας και ο,τιδήποτε άλλο που μπλοκάρει οποιαδήποτε λύση.

Πρέπει όλοι να καταλάβουν οτι υπάρχει τεράστιο πρόβλημα και ο χρόνος έχει στερέψει, μαζί με την υπομονή. Κάνουμε καμπάνιες προσέλκυσης τουριστών, χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη οτι αυτοί οι τουρίστες πρέπει να μένουν ευχαριστημένοι, για να ξαναέρθουν και να προτείνουν και σε άλλους την Αλεξανδρούπολη. Δεν είναι δυνατόν να έχεις σαλόνι για δέκα άτομα κι εσύ να καλείς στη γιορτή σου πενήντα. Δεν θα περάσουν καλά, θα εκνευριστούν κι αυτοί κι εσύ και δεν θα ξανάρθουν.

Πρέπει όλοι να βάλουν νερό στο κρασί τους και να βρεθούν άμεσες λύσεις. Δήμος, Οργανισμός Λιμένα, επαγγελματίες, μόνιμοι κάτοικοι. Με λίγη κοινή προσπάθεια μπορεί να έχουμε αποτέλεσμα. Τώρα όμως. Η κατάσταση στην Αλεξανδρούπολη θα γίνεται όλο και χειρότερη.

newroom © e-evros.gr