Κάτι τρέχει στον Έβρο

Σημαντική πρόοδος στις εργασίες αποκατάστασης του σπιτιού, για δεύτερη φορά, αντιπροσωπεία της ΕΣΠΕΑΜ/Θ (Ένωση Στρατιωτικών Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης) , εκπροσωπώντας και την Π.ΟΜ.ΕΝ.Σ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Στρατιωτικών), βρέθηκε στην Ορεστιάδα προκειμένου να επισκεφθεί την οικογένεια αείμνηστου στρατιωτικού, η κατοικία της οποίας είχε υποστεί σοβαρές ζημιές από την πυρκαγιά.

Ο Ανθυπασπιστής, προερχόμενος από τους Εθελοντές Μακράς Θητείας, είχε φύγει από τη ζωή λίγους μήνες νωρίτερα, μετά από μάχη με την ασθένεια, αφήνοντας πίσω τη σύζυγό του και τα δύο παιδιά τους.

Από την πρώτη στιγμή, η ΠΟΜΕΝΣ και η ΕΣΠΕΑΜ/Θ κινητοποιήθηκαν για την οικονομική και πρακτική στήριξη της οικογένειας. Με πρωτοβουλία των Προέδρων τους, Ηλία Κολλύρη και Νίκου Παναγιωτίδη, αποφασίστηκε η παροχή οικονομικής βοήθειας, η οποία συνεχίζεται και κατά τη δεύτερη αυτή επίσκεψη.

Η εικόνα που αντίκρισαν αυτή τη φορά ήταν αισθητά διαφορετική. Οι εργασίες αποκατάστασης έχουν προχωρήσει και το σπίτι, που είχε υποστεί εκτεταμένες καταστροφές, σταδιακά επανέρχεται σε λειτουργική κατάσταση.

Καθοριστική στην προσπάθεια αυτή είναι η συμβολή της 16ης Μ/Κ Μεραρχίας Πεζικού. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον Διοικητή της, Υποστράτηγο Παντελεήμονα Βασιλειάδη, για το ενδιαφέρον και τη συνδρομή του, καθώς και στον επικεφαλής της Διμοιρίας Επισκευών, Ανθυπασπιστή Δημήτρη Καλφόπουλο, και στο προσωπικό που συμμετέχει στις εργασίες.

Η αποκατάσταση προχωρά καθημερινά, με στόχο η οικογένεια να μπορέσει σύντομα να επιστρέψει στο σπίτι της και να αφήσει πίσω τις δύσκολες στιγμές που ακολούθησαν την πυρκαγιά.

Κατά την επίσκεψη τέθηκε, μάλιστα, ένας κοινός στόχος για το επόμενο διάστημα: η οικογένεια και τα μέλη της ΕΣΠΕΑΜ/Θ να συναντηθούν ξανά τα Χριστούγεννα, αυτή τη φορά μέσα στο ανακαινισμένο πλέον σπίτι.

Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία αποτελεί ακόμη μία ενέργεια στήριξης της ΠΟΜΕΝΣ προς οικογένεια στρατιωτικού που βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ιδιαίτερα δύσκολη συγκυρία, επιβεβαιώνοντας ότι η παρουσία της Ομοσπονδίας δεν περιορίζεται στις θεσμικές και εργασιακές διεκδικήσεις, αλλά επεκτείνεται και σε περιπτώσεις όπου απαιτείται άμεση κοινωνική και οικονομική συνδρομή.

Η εικόνα της καταστροφής σταδιακά δίνει τη θέση της στην εικόνα της αποκατάστασης.