Κάτι τρέχει στον Έβρο

Η κατάσταση της γέφυρας στον Άβαντα Αλεξανδρούπολης αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της αναποτελεσματικότητας και της αδράνειας των τοπικών αρχών. Για περισσότερες από δύο δεκαετίες, η γέφυρα παραμένει σε άθλια κατάσταση, θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια των κατοίκων και των διερχόμενων οδηγών.

Παρά τις επανειλημμένες υποσχέσεις των πολιτικών για ανακατασκευή, η πρόοδος είναι ελάχιστη έως ανύπαρκτη.

Το 2019, ανακοινώθηκε ότι η μελέτη για τη νέα γέφυρα θα ολοκληρωνόταν εντός του έτους, με προϋπολογισμό 4,1 εκατομμυρίων ευρώ. (εντωμεταξύ το 2022)

Ωστόσο, μέχρι το 2021, δεν υπήρξε καμία ουσιαστική εξέλιξη, με τους κατοίκους να εκφράζουν δικαιολογημένα παράπονα για την καθυστέρηση. 

Το 2022, ο Αντιπεριφερειάρχης Έβρου τότε κ. Πέτροβιτς, υπέγραψε σύμβαση για την επικαιροποίηση της μελέτης κατασκευής της νέας γέφυρας, αυξάνοντας τον προϋπολογισμό στα 5,8 εκατομμύρια ευρώ. Παρά τις διαβεβαιώσεις, μέχρι σήμερα, το έργο παραμένει σε εκκρεμότητα. (εντωμεταξύ το 2023)

Η αδυναμία των θεσμικών οργάνων να προχωρήσουν στην κατασκευή μιας τόσο σημαντικής υποδομής αναδεικνύει την έλλειψη συντονισμού, προγραμματισμού και πολιτικής βούλησης.

Το αποκορύφωμα (και το τραγελαφικό της υπόθεσης) είναι το γεγονός ότι μια ιδιωτική εταιρεία, η οποία εκτελεί μεγάλο έργο στην περιοχή, αναγκάστηκε να κατασκευάσει δικό της παράπλευρο δρόμο για να μπορέσει να περάσει βαρέου τύπου μηχανήματα και εξοπλισμό (δείτε το video στο τέλος), κάτι που είναι αντιληπτό πως μπορεί και να ανεβάζει το κόστος υλοποίησης του έργου.

Το κράτος αποδεικνύεται ανίκανο να προσφέρει ακόμα και τις πιο στοιχειώδεις υποδομές, με αποτέλεσμα οι ιδιώτες να υποκαθιστούν τη δημόσια διοίκηση για να συνεχίσουν τη δουλειά τους.

Οι συνεχείς καθυστερήσεις όχι μόνο υπονομεύουν την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τις αρχές, αλλά και επιβαρύνουν την καθημερινότητά τους, καθώς αναγκάζονται να χρησιμοποιούν μια επικίνδυνη και ανεπαρκή γέφυρα. Τι περιμένουμε; Να γίνει το κακό;

Είναι επιτακτική ανάγκη οι αρμόδιοι φορείς να αναλάβουν άμεσα δράση, αποδεικνύοντας ότι μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες και τις προσδοκίες της κοινωνίας που υπηρετούν. Αν δεν μπορούν να κατασκευάσουν ούτε ένα γεφυράκι, τότε δεν μπορούν να μιλούν για ανάπτυξη και υποδομές.

Δείτε την κατάσταση στο σημείο σήμερα: