Κάτι τρέχει στον Έβρο

Ο Ολυμπιακός κατέκτησε το 15ο πρωτάθλημα μπάσκετ της ιστορίας του, νικώντας τον Παναθηναϊκό στο ΣΕΦ και κάνοντας το 3-1 στη φετινή σειρά των τελικών. Η χαρά στους κόκκινους ήταν τεράστια, τα συνθήματα αντήχησαν σε κάθε γωνιά του Πειραιά και οι πανηγυρισμοί κράτησαν όλο το βράδυ. Όμως, η πιο ανθρώπινη και συγκινητική στιγμή αυτής της επιτυχίας δεν καταγράφηκε στις κάμερες των γηπέδων — αλλά σε ένα ήσυχο κοιμητήριο, στις Φέρες, πολύ μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Εκεί, φίλοι του Ολυμπιακού, αντί να πανηγυρίσουν στους δρόμους, επέλεξαν να βρεθούν  στον τάφο του Νίκου Ριτζάλη, του φίλου τους που «έφυγε» από τη ζωή τον περασμένο Οκτώβριο, μόλις στα 35 του χρόνια.

Με καπνογόνα στα χέρια και συνθήματα γεμάτα πάθος και μνήμη, τίμησαν τον άνθρωπο που αγαπούσε βαθιά τον αθλητισμό και λάτρευε τον Ολυμπιακό. Ο Νίκος δεν ήταν απλώς φίλαθλος. Ήταν πρώην ποδοσφαιριστής, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Θράκης Φερών και ένας άνθρωπος που σκόρπισε μόνο αγάπη και ζεστασιά γύρω του.

«Ήταν το λιγότερο που μπορούσα να κάνω για τον φίλο και αδερφό μου Νίκο. Ήταν κάτι παραπάνω από αδερφός για μένα», δήλωσε στο e-evros.gr ο Σταύρος Μαυρομάτης, που στάθηκε στο πλευρό του μέχρι το τέλος.

Αυτή η σπουδαία και σιωπηλή κίνηση, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, απέδειξε ότι οι μεγάλες στιγμές του αθλητισμού δεν μετριούνται πάντα σε τίτλους και σκορ. Κάποιες φορές μετριούνται σε αναμνήσεις, σε φιλία, σε δάκρυα, σε μια φωνή που σπάει μέσα στη νύχτα, τραγουδώντας για εκείνον που λείπει.

Ο Ολυμπιακός πανηγύρισε ένα ακόμα πρωτάθλημα. Οι Φέρες όμως πανηγύρισαν κάτι βαθύτερο: τη δύναμη της αγάπης, της μνήμης και της αφοσίωσης. Και ο Νίκος, από εκεί ψηλά, σίγουρα χαμογέλασε.

Σ. Καλλονιάτη