Κάτι τρέχει στον Έβρο

Ορδές μεταναστών φαίνεται να έχει προκαλέσει η οικονομική κρίση στη χώρα μας, αλλά και ειδικότερα στην Αλεξανδρούπολη αφού δεν είναι λίγοι αυτοί που σκέφτονται να ξενιτευτούν ή το έχουν κάνει ήδη, με την ελπίδα καλύτερων συνθηκών εργασίας και διαβίωσης στις χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής.

Όλοι τους έχουν ένα κοινό όνειρο, το αυτονόητο: μια δουλειά για να μπορέσουν να ζήσουνε! Εδώ δεν μπορούν πλέον να ζήσουν. Παίρνουν μαζί με την αγωνία τους και την αξιοπρέπειά τους και αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον σε άλλες χώρες, όσο μακρινές και αν είναι αυτές.

Καθημερινά ακούμε όλο και περισσότερους φίλους να ετοιμάζουν βαλίτσες.

Ο Στέργιος έφυγε για Αμερική μόλις εχθές, παεί εκεί να βρεί την τύχη του. Tη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές είναι στο αεροδρόμιο του Παρισιού και περιμένει την πτήση του.

Ο Βαγγέλης σκέφτεται να κλείσει το κατάστημα του και να πάει σε μια πιο "εξευρωπαϊσμένη" χώρα, τη Σουηδία.

Ο Κώστας έφυγε για Κύπρο και άφησε πίσω του μια μετριότητα που ζούσε τόσο καιρό και ψάχνει στο Κυπριακό ευρώ την τύχη του.

Ο Νίκος παραιτήθηκε από το δημόσιο και πήρε την γυναίκα και τα δύο του παιδιά για την Γερμανία, μήπως και εκεί βρει καλύτερες συνθήκες γι' αυτόν και την οικογένειά του.

Το αν είναι μεγάλο βήμα ή όχι είναι στην κρίση του καθενός, δυστυχώς η Ελλάδα δεν κρατάει τα παιδιά της, τα τρώει!

Και εμείς εδώ να ζούμε το δικό μας έργο, μόνο που αυτό το έργο, δεν το γράψαμε εμείς απλά... πρωταγωνιστούμε!

Αφιερωμένο στους νέους Έλληνες μετανάστες: