Κάτι τρέχει στον Έβρο

Σχεδόν οκτώ χρόνια έχουν παρέλθει από την ημέρα, κατά την οποία η μετοχή της Ακρίτας τέθηκε στην Κατηγορία Επιτήρησης του Χρηματιστηρίου Αθηνών. Σήμερα, η πρόεδρος και μία εκ των βασικών μετόχων, Λουκία Σαράντη, μπορεί να υπερηφανεύεται για την ολική «επιστροφή» της βιομηχανίας ξύλου από την Αλεξανδρούπολη.

Τον Απρίλιο του 2015, όταν τέθηκε σε Καθεστώς Επιτήρησης, η μετοχή δεν ξεπερνούσε το στενό όριο του 0,3 – 0,5 ευρώ. Σήμερα, έπειτα από αρκετά χρόνια απαξίωσης και έντονης εσωστρέφειας, η χρηματιστηριακή αξία της εισηγμένης ξεπερνά τα 14 ευρώ, κάτι το οποίο της επιτρέπει να ατενίζει το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία.

Με βάση τα μεγέθη του α’ εξαμήνου του 2023, τα ίδια κεφάλαια έχουν επιστρέψει σε θετικό έδαφος (12,3 εκατ. ευρώ), ενώ το EBITDA ανέρχεται σε κέρδη 2,7 εκατ. ευρώ. Το σημαντικότερο είναι, ωστόσο, ότι μετά την αναδιάρθρωση του υψηλού χρέους, ο δανεισμός του Ομίλου διαμορφώνεται σε 18,4 εκατ. ευρώ (έναντι 37,9 εκατ. ευρώ στα τέλη του 2022), με το μέσο επιτόκιο να κυμαίνεται στο 5,5%.

Εάν λάβουμε υπόψη την τρέχουσα κερδοφορία, τότε προκύπτει το συμπέρασμα ότι η τιμή της μετοχής στο Χρηματιστήριο διαπραγματεύεται με σημαντικό discount, καθώς ο δείκτης κερδοφορίας P/E υπολείπεται του 1x και ο δείκτης λογιστικής αξίας P/BV μετά βίας ξεπερνά το 1,1x.

Η κυρία Σαράντη, η οποία είναι και επικεφαλής του Συνδέσμου Βιομηχανιών Ελλάδας, πιστώνεται σε μεγάλο βαθμό την ολική επαναφορά του Ομίλου, καθώς μαζί με τα υπόλοιπα διευθυντικά στελέχη και τους μετόχους κατάφεραν να «κλείσουν» και να εφαρμόσουν μια άκρως ευνοϊκή συμφωνία με τις τράπεζες.

Η ίδια ξεκίνησε να εργάζεται στην Ακρίτας από το 1985, ενώ από το 1991 είναι σταθερά μέλος των διοικητικών συμβουλίων τα εταιρείας. Σήμερα διαθέτει το 15,2% των μετοχών, ενώ από κοινού τα μέλη της οικογένειας Σαράντη κατέχουν ποσοστό άνω του 78%. Το υπόλοιπο 22% ανήκει στην ελεύθερη διασπορά.

Φυσικά, ακόμη και σήμερα, οι κίνδυνοι δεν έχουν εξαφανιστεί από τον ορίζοντα. Μια περαιτέρω άνοδος του χρηματοοικονομικού κόστους θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντική επιβάρυνση, καθώς ενδεχόμενη μεταβολή των επιτοκίων κατά 1% μεταφράζεται αυτομάτως σε πρόσθετο βάρος 185.000 ευρώ. Ταυτόχρονα, οι τιμές των πρώτων υλών, και ιδίως της ξυλείας, υπόκεινται σε μια σειρά αστάθμητων παραγόντων.