Κάτι τρέχει στον Έβρο

Με ένα ιδιαίτερα ηχηρό και αιχμηρό άρθρο του στην εφημερίδα «ΚΑΡΦΙΤΣΑ», ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμος καταθέτει την αγωνία του για το παρόν και το μέλλον της Βόρειας Ελλάδας με αφορμή τη ΔΕΘ.

Αναγνωρίζοντας τη σημασία των πολιτικών σχεδιασμών και των διεθνών ευκαιριών, ο ιεράρχης θέτει το καίριο ερώτημα για το ποιος τελικά θα υλοποιήσει αυτές τις πολιτικές και για ποιον, όταν η περιοχή βιώνει έντονα τη δημογραφική ερημοποίηση, την έλλειψη επιστημονικού δυναμικού και εργατικών χεριών, καθώς και το επενδυτικό κενό.

Παράλληλα, εκφράζει την αντίθεσή του στην ακατάσχετη παροχολογία και την επιδοματική τακτική, ζητώντας από το πολιτικό σύστημα ουσιαστική κατανόηση του προβλήματος, ώστε η Έκθεση να μετατραπεί σε πραγματικό εργαστήρι αναπτυξιακών σχεδιασμών για την περιοχή.

Ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου:

Οι βορειοελλαδίτες θυμόμαστε πως επί δεκαετίες, κάθε καλλιεργήσιμο και εκτρεφόμενο είδος που ξεπερνούσε τις συνηθισμένες προσδοκίες, «φιλοδοξούσε» να εκτεθεί επαινετικά «στην Έκθεση, στη Θεσσαλονίκη»! Εξελικτικά ακολούθησαν η «έκθεση» μηχανημάτων και στη συνέχεια κάθε τεχνολογικού επιτεύγματος. Σήμερα έφτασε να είναι ο χώρος, όπου κονταροχτυπιούνται οι εφαρμόσιμες πολιτικές ιδέες για ένα καλύτερο αύριο του τόπου μας, μέσα στους υπερεθνικούς οργανισμούς που υπάγεται.

Μόνο ένας τελείως αδιάφορος πολίτης, απαξιώνει τις ομιλίες των πολιτικών αρχηγών, οι οποίες εκφωνούνται με περισσή επιμέλεια, σωστά σχεδιασμένες οι περισσότερες. Αν βεβαίως θέλει ο πολίτης να κατανοήσει τον σφυγμό της πολιτικής και να συγχρονίσουν κοινό βηματισμό προς το μέλλον. Αν θέλει να μην παρουσιάζει αρρυθμίες, ο σφυγμός της κοινωνίας και της πολιτικής και ο βηματισμός τους να μην μετεωρίζεται.

Ακούω με εμπιστοσύνη τον Πρωθυπουργό που προσεκτικά κάθε χρόνο αναλύει την περιρρέουσα κατάσταση και τις δυνατότητες που μας παρέχει για οικονομική, αναπτυξιακή, επιχειρηματική, τεχνολογική και κοινωνική ανέλιξη. Αυτά, μέσα στα γεωπολιτικά περιθώρια που μας προκύπτουν ως ευκαιρίες, αλλά και τις «φίλιες» συνεργασίες εμπιστοσύνης που οικοδομούνται στα πολυεθνικά φόρα. Τις οποίες, ή αρπάζεις από τα μαλλιά ή χάσκοντας αφήνεις να φύγουν.

Όμως, στη βόρεια Ελλάδα από ποιούς θα γίνουν και για ποιούς; Το δημογραφικό οδηγεί σε ερημοποίηση. Τα χωριά, με παγωμένη κάθε πληθυσμιακή ικμάδα, δεν αιμοδοτούν πια τις επαρχιακές πόλεις μας. Όπου ζούμε το ξάφνιασμα των βαλκάνειων και τούρκων τουριστών, έστω και για «για θερινή σεζόν». Τούς παρέχουμε «γη και ύδωρ», «βλέποντας» ότι γρήγορα θα ζητήσουν ψήφο συμμετοχής τους στα κοινά.

Το έλλειμα επιστημονικού δυναμικού, κυρίως στις δομές υγείας, επιτείνει την τάση φυγής. Οι τεχνίτες σπανίζουν, οι εργάτες δυσεύρετοι, οι προκηρυσσόμενες οργανικές θέσεις ακάλυπτες, η γη ακαλλιέργητη, η κοστοβόρα «Εγνατία» με ολοένα λιγότερα GR, ο επενδυτικός ορίζοντας κενός και ο γεωπολιτικός μας ρόλος «πουκάμισο αδειανό». Τα προγράμματα μετοικεσίας έδειξαν την μηδενική θελτικότητα του τόπου, όταν στις γειτονικές χώρες στήνονται αφορολόγητες ζώνες.

Γι΄αυτό, στην εφετινή ΔΕΘ δεν χρειαζόμαστε εκθέσεις πολιτικών ιδεών με ακατάσχετη παροχολογία και ευτελιστική επιδοματολογία και με την εμετική μέθοδο των Κοινοβουλευτικών παράλληλων μονολόγων. Δεν προσδοκούμε λύσεις, αλλά κατανόηση του προβλήματος (για το οποίο πρώην και νυν βορειοελλαδίτες πολιτικοί έχουν εγκληματική ευθύνη). Αφού, καλώς ή κακώς το 50% των Ελλήνων κατοικεί στο Λεκανοπέδιο, ας καταστρωθούν λύσεις που θα τους οξυγονώνουν!

Στην εφετινή έκθεση η Βόρεια Ελλάδα δεν έχει μήτε «να πουλήσει», μήτε «ν' αγοράσει». Θα εκθέσει ξένα για ξένους! Τουλάχιστον ας γίνει εργαστήρι αναπτυξιακών σχεδιασμών – εφαλτήριο για το πολιτικό και πολιτιστικό αύριο της ΝΑ Ευρώπης μέχρι το kanal Istanbul.