Κάτι τρέχει στον Έβρο

Με επιστολή της η Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας του Ποιμενικού Διδυμοτείχου, χτυπάει το “καμπανάκι” στους ιθύνοντες αναφορικά με το μείζον πια ζήτημα του αγροτικού γιατρού στον οικισμό.

Η επιστολή της κυρίας Μοσχούδη αναφέρει χαρακτηριστικά:

“Όπως πολύ καλά γνωρίζουμε, η ύπαρξη αγροτικού ιατρού σε απομακρυσμένες και απομονωμένες περιοχές, όπως το Ποιμενικό Διδυμοτείχου, σκοπό έχει να εξυπηρετήσει τον πολίτη στο πλαίσιο της παροχής πρωτοβάθμιων υπηρεσιών υγείας. Δυστυχώς όμως, ιατρική ανασφάλεια και εγκατάλειψη βιώνουν οι κάτοικοι του Ποιμενικού, που στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι συνταξιούχοι του Ο.Γ.Α., καθώς περισσότερο από ένα χρόνο έχει να επισκεφτεί το χωριό μας αγροτικός ιατρός.

Οι κάτοικοι του Ποιμενικού φρόντιζαν και προγραμμάτιζαν τον ιατρικό τους έλεγχο και τη συνταγογράφηση των φαρμάκων που λαμβάνουν, ειδικά οι γηραιότεροι που ακολουθούν χρόνιες φαρμακευτικές αγωγές, τις ημέρες που επισκεπτόταν το χωριό ο αγροτικός γιατρός. Δυστυχώς όμως πλέον, ταλαιπωρούνται και είναι αναγκασμένοι να πληρώσουν ταξί, αφού τα δρομολόγια των λεωφορείων είναι μειωμένα, απλά και μόνο για να γράψουν συνταγή με τα φάρμακά τους, επιβαρύνοντας τον οικονομικό τους προϋπολογισμό.

Από τη στιγμή λοιπόν που στο Ποιμενικό υπάρχει, κατάλληλα διαμορφωμένος χώρος του Αγροτικού Ιατρείου, εξοπλισμένος με τα απαραίτητα για την θέρμανση κατά τους χειμερινούς μήνες, ενεργή σύνδεση στο διαδίκτυο η οποία είναι απαραίτητη για τη συνταγογράφηση των φαρμάκων, και όλα τα παρελκόμενα (εκτυπωτής, φωτοτυπικό μηχάνημα, κόλλες Α4 κ.α.), έτσι ώστε ο αγροτικός ιατρός να εκτελέσει το λειτούργημά του, ζητάμε την στελέχωση του Αγροτικού Ιατρείου της Τοπικής Κοινότητας Ποιμενικού με αγροτικό ιατρό.

Έχοντας γίνει αποδέκτης παραπόνων για την κατάσταση αυτή και ύστερα από επιστολές προς τον Υπουργό Υγείας, Βουλευτές Έβρου, Περιφερειάρχη Α.Μ.Θ. και Αντιπεριφερειάρχη Έβρου, αρ.πρωτ. 20895/11-11-2015, το λιγότερο που μπορώ να κάνω ως Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Ποιμενικού είναι να επιμένω μέχρι αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι μεγάλωσαν τους γονείς μας, εμάς και τα παιδιά μας, να διανύσουν με αξιοπρέπεια την τρίτη ηλικία”.