Κάτι τρέχει στον Έβρο

Μπαίνοντας στη Δομή φιλοξενίας ασυνόδευτων παιδιών της ΑΡΣΙΣ Αλεξανδρούπολης, δεν συναντάς σε καμία περίπτωση αυτό που ίσως έχεις κατά νου: ασυνόδευτα παιδιά, με θλίψη, απόμακρα, ίσως και επιθετικά. Αντιθέτως αυτό που νιώθεις μόλις μπεις μέσα είναι η αγάπη, η χαρά και αυτό που κάνει την μεγαλύτερη εντύπωση, σε εμάς τουλάχιστον αυτό έκανε, είναι τα χαμόγελα. Αυτά τα παιδικά χαμόγελα που κρύβουν μέσα τους μόνο ειλικρίνεια.  

Ουσιαστικά μπήκαμε μέσα σε μια οικογένεια, που μας υποδέχτηκε με πολύ χαρά. Σε μια πολύ μεγάλη οικογένεια, με πολλά παιδιά. Άλλο ντροπαλό, άλλο πιο εξωστρεφές, άλλο καστανό, άλλο μελαχρινό, αλλά όλα μαζί σαν αδέρφια.

Ο χώρος; Φωτεινός, γεμάτος χρώματα! Ο πιο κατάλληλος χώρος για παιδικά παιχνίδια. Κάπου εκεί μας υποδέχτηκε η Συντονίστρια και Κοινωνική Λειτουργός της ΑΡΣΙΣ Αλεξανδρούπολης κα. Ερμιόνη Σταμάτη.

Μιλήσαμε αρκετή ώρα μαζί της και δεν μπόρεσε ούτε στιγμή να "κρύψει" την αγάπη της για αυτά τα παιδιά, τα παιδιά της.

Αρχικά συζητήσαμε για τις παροχές που προσφέρει το ΑΡΣΙΣ. Όπως μας επισήμανε η κ. Σταμάτη οι δράσεις του ΑΡΣΙΣ Αλεξανδρούπολης ξεκίνησαν το 2011, κατά τις οποίες προσέφεραν υποστήριξη σε εισερχόμενους ανηλίκους, ασυνόδευτους που βρισκόταν μέσα σε χώρους κράτησης σε περιοχές του Έβρου. Κι έπειτα συστήθηκε το γραφείο, τον Νοέμβριο του 2011. Και φυσικά οι Δομές Φιλοξενίας του ΑΡΣΙΣ.

- Πόσα άτομα λάβανε υποστηρικτικές υπηρεσίες μέσα στους χώρους κράτησής τους και πόσα στην Δομή Φιλοξενίας;
Τα άτομα που λάβανε υπηρεσίες και δράσεις μέσα στους χώρους κράτησής τους ήταν περίπου 1500 και τα παιδιά που έχουν φιλοξενηθεί και φιλοξενούνται στην Δομή Φιλοξενίας είναι 124 εκ των οποίων τα 84 έχουν επανενωθεί με τις οικογένειές τους.

- Τι δυνατότητες φιλοξενίας έχει το ΑΡΣΙΣ σην Αλεξανδρούπολη; 
Ο Πρώτος όροφος που είναι η Δομή Φιλοξενίας και Φροντίδας ασυνόδευτων παιδιών έχει δυνατότητα φιλοξενίας 25 ατόμων, ακριβώς ο ίδιος αριθμός που μπορεί να φιλοξενηθεί και στον πιο πάνω όροφο που είναι η δομή transit της ΑΡΣΙΣ.

- Εντοπίζετε κάποιο παιδί και κινείτε τις διαδικασίες να έρθει εδώ. Τι γίνεται μετά;
Πρώτα από όλα πρέπει να κοιτάξουμε καθ' όλη τη διάρκεια, από τον εντοπισμό του παιδιού μέχρι και την άφιξή του εδώ να το κάνουμε να νοιώσει άνετα. Πρέπει να νοιώσει την οικογενειακή ατμόσφαιρα, για να νοιώσει ασφαλές, γιατί μην ξεχνάτε πως αυτά τα παιδιά έφυγαν ξαφνικά από την αγκαλιά των γονιών τους. Έτσι λογικό και επόμενο είναι το παιδί να είναι τρομαγμένο, ίσως και επιθετικό. Επομένως πρέπει να νοιώσει την οικογενειακή ασφάλεια. Ταυτοχρόνως με αυτά μεριμνούμε και για την ανεύρεση του οικογενειακού περιβάλλοντος του παιδιού.

- Ποιο ήταν το περιστατικό αυτό που θυμάστε πιο έντονα κ. Σταμάτη; Τι είναι αυτό που δεν θα ξεχάσετε ποτέ; (...τα μάτια της δακρύζουν και με δυσκολία μας απαντά)
Το πρώτο μικρό παιδάκι που συνάντησα, ήταν μόλις 2 ετών, και το βρήκα μέσα στους χώρους κράτησης στην Ορεστιάδα. Ήταν ένα παιδάκι, από το Αφγανιστάν που ξεκίνησαν με την μητέρα του για το ταξίδι προς τις Ευρωπαϊκές χώρες, λόγω του ότι στη χώρα τους υπήρχε πόλεμος. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους, λοιπόν , υπήρξε κάποιο πρόβλημα με αποτέλεσμα η μητέρα του παιδιού να μείνει από την όχθη της Τουρκίας και το παιδί να περάσει στην δική μας όχθη. Έπειτα σε συνεννόηση με την αστυνομία εντοπίσαμε αυτό το παιδάκι πίσω από τα κάγκελα. Είναι μια εικόνα που χαράχτηκε στο μυαλό μας.

- Με μεγάλη απορία την ρωτήσαμε γιατί πίσω από τα κάγκελα ένα 2χρονο παιδάκι και μας απάντησε: Τα παιδιά αυτά μέχρι πολύ πρόσφατα στο πλαίσιο της προστατευτικής τους φύλαξης έμπαιναν πίσω από τα κάγκελα, όμως ευτυχώς πλέον ο νόμος άλλαξε και πλέον αυτό επιτρέπεται για πολύ μικρό χρονικό διάστημα. 

- Και φτάνουμε στην ώρα της επανένωσης. Ποια συναισθήματα κυριαρχούν κυρία Σταμάτη;
H στιγμή της επανένωσης είναι ασύλληπτη, το βλέμμα αυτών τον γονιών που ξαναβρίσκουν το παιδί τους, είναι βλέμμα ευγνωμοσύνης, σαν να σου δίνουν όλο τους το είναι. Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψω αυτή τη στιγμή.

- Κυρία Σταμάτη η τοπική κοινωνία βοηθά στο έργο σας;
H τοπική κοινωνία είναι πάντα στο πλευρό μας. Ανταποκρίνεται πάντα, είτε αυτό σημαίνει ρούχα, είτε παπούτσια, είτε τρόφιμα, είτε ακόμη και μαθήματα. Ακόμη και που τα παιδιά έρχονται στα πάρτι που κάνουμε ή που οι γονείς αφήνουν τα παιδιά τους να ρθουν είναι πολύ σημαντικό για εμάς. Αλλά θα σας πω και το άλλο, μέσα σε ένα απόγευμα, σε μια δράση που κάναμε κατά της παιδικής κακοποίησης μαζέψαμε 90 υποτροφίες. Οι οποίες σε συνεργασία με τους Διευθυντές των σχολείων δόθηκαν σε παιδιά της τοπικής κοινότητας. Η πόλη είναι "ανοιχτή" αυτό θα σας το πω με σιγουριά και πάντα προσφέρει.

- Φεύγοντας από εδώ τα παιδιά που φιλοξενούνται τι σας λένε, πως εκφράζονται;
Τότε είναι η μεγαλύτερη χαρά μας! Τα περισσότερα λένε πως θα επιστρέψουν στην Ελλάδα, είτε για να μας δουν είτε για διακοπές, είτε για να βοηθήσουν με τον ίδιο τρόπο που βοηθήθηκαν τα ίδια. Είναι πολύ συγκινητικό.

- Τα επόμενα σχέδια σας ποια είναι; 
Ως ΑΡΣΙΣ θέλουμε φυσικά να συνεχίσουμε αυτό που μέχρι τώρα κάνουμε αλλά να κάνουμε και ένα "άνοιγμα" για τα παιδιά της πόλης. Το χρωστάμε αυτό στην πόλη.

- Καλή δύναμη κ. Σταμάτη, να συνεχίσετε το όμορφο αυτό έργο που κάνετε. Ευχαριστούμε πολύ.
Εγώ σας ευχαριστώ!

Όλια Γκαντανίδου