Κάτι τρέχει στον Έβρο

Ο Πλούταρχος είπε, ότι : "όπως το έδαφος, όσο κι αν είναι γόνιμο, αδυνατεί να παράγει κάτι δίχως καλλιέργεια, έτσι και ο νους του ανθρώπου δίχως την εκπαίδευση, αδυνατεί να δώσει τους αναμενόμενους καρπούς".

Πορευόμενοι με γνώμονα το παραπάνω απόφθεγμα και το εκπαιδευτικό προσωπικό του Έβρου, έχει επιδοθεί σε μια αξιέπαινη προσπάθεια βελτίωσης και εκσυγχρονισμού των μεθόδων διαπαιδαγώγησης βάσει ευρωπαϊκών προτύπων.

Σαφέστερα, από το 2011( έτος έναρξης της εκπαιδευτικής δράσης Teachers 4 Europe) περισσότεροι από τριάντα εκπαιδευτικοι Τ4Ε στον Έβρο, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ενημέρωση και την επιμόρφωση  των εκπαιδευτικών, σε θέματα της Ε.Ε. και την υλοποίηση ανάλογων εκπαιδευτικών προγραμμάτων με τους μαθητές τους, με απώτερο στόχο τη διαμόρφωση των αυριανών Ευρωπαίων.

Το αξιοσημείωτο της υπόθεσης είναι ότι ο αριθμός τριάντα (30), καθιστά τον Έβρο, έναν από τους νομούς με τα περισσότερα μέλη αυτού του δικτύου.

Η σημαντική αυτή ανταπόκριση των δασκάλων του Έβρου όμως, ανταμείφθηκε με τον καλύτερο τρόπο!

Το Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2016, διοργανώθηκε, με πρωτοβουλία της Σχολικής Συμβούλου κ. Ιωάννας Μανάφη υπό την ιδιότητά της ως Ambassador4Europe, στον παραδοσιακό ξενώνα «Κουκούλι» στο Σουφλί, απογευματινή επιμορφωτική συνάντηση όλων των Teachers4Europe του Έβρου που συμμετέχουν στην καινοτόμο αυτή ευρωπαϊκή δράση της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής  καθ΄όλη τη διάρκεια εφαρμογής της (2011-2016).

Κεντρικός ομιλιτής ήταν ο Δρ. Θεόδωρος Καλλιάνος, Επισκέπτης Καθηγητής Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης του Πανεπιστημίου της Βόννης και π. Ανώτερο Στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (1981-2014), ο οποίος μίλησε με θέμα «Πολυπολιτισμικότητα και οι νέες προκλήσεις/προτεραιότητες για την ΕΕ».

Ο εκλεκτός αυτός προσκεκλημένος , ήρθε από τις Βρυξέλλες για λιγότερο από είκοσι τέσσερις ώρες, επέλεξε τον Έβρο και το Σουφλί παρά το γεγονός ότι έλαβε προσκλήσεις και από άλλες, σημαντικότερες φαινομενικά πόλεις.

Με βάση τα παραπάνω λοιπόν, δημιουργείται μια αισιόδοξη ατμόσφαιρα, ότι ο μακρινός αυτός και ξεχασμένος για κάποιους τόπος, δεν σταματά ποτέ να μάχεται, να διεκδικεί, να κερδίζει και να χτίζει ένα αξιόλογο μέλλον για τους μικρούς, ακόμη, συνεχιστές του!