Κάτι τρέχει στον Έβρο

Μία εβδομάδα μετά από τις φονικές τρομοκρατικές ενέργειες του ISIS στο Παρίσι, η αναστάτωση έχει κυριεύσει την ανθρωπότητα!

Τα ερωτήματα ποικίλουν: Μήπως έφτασε η αρχή του τέλους για αυτό το υπερκατασκεύασμα που καλείται Ευρωπαϊκή Ένωση; «κλείνουν» τα σύνορα της Ελλάδας; Τί σημαίνει το αίτημα της Γαλλίας για ενεργοποίηση του αρ. 42;Σε θεωρητικό επίπεδο τα ερωτήματα αυτά είναι εύκολο να απαντηθούν και να άρουν την αναστάτωση των πολιτών.

Αναλυτικότερα, όσον αφορά το προσφυγικό ζήτημα, το οπόιο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα περιστατικά της προηγούμενης εβδομάδας, αξίζει να σημειωθεί ότι η Ε.Ε. ορίζει ως πρόσφυγα μόνο αυτόν που έχει υποστεί δίωξη στη χώρα του και αρνείται να επιστρέψει πίσω σ' αυτήν. Του αναγνωρίζει δε κάποια δικαιώματα, ανάμεσα στα οποία και η τουλάχιστον τριετής διαμονή στο έδαφος της χώρας που ενέκρινε το αίτημά του.

Βέβαια, όταν η Ένωση προέβλεψε τα παραπάνω είχε κατά νου τη διέλευση ενός μικρού αριθμού προσφύγων κι όχι του αριθμού των τριών εκατ. , αριθμός που προσεγγίζουν σήμερα οι πρόσφυγες στην Ελλάδα.

Όπως γίνεται λοιπόν αντιληπτό, το συγκεκριμένο νομοθλετημα της Ένωσης υφίσταται διαδοχικές σεισμικές δονήσεις και προφανώς θα αλλάξει έτσι ώστε να γίνει πιο αποτελεσματικό και για τέτοιου είδους καταστάσεις.

Το πρόβλημα όμως τη δεδομένη στιγμή είναι ότι λόγω της αρχής της συναινετικής τροποποίησης των Συνθηκών η διάταξη δεν μπορεί να αλλάξει εν μία νυκτι. Αντιθέτως, χρειάζονται τουλάχιστον δύο χρόνια.

Ωστόσο, από την πλευρά της Ελλάδας, θα μπορούσαν να γίνουν δράσεις ώστε να ενεργοποιηθούν μηχανισμοί της Ε.Ε. που στο παρελθόν έδωσαν λύση σε παρόμοια προβλήματα.

Αρχικά, είναι σημαντικό να καταστεί σαφές, ότι η Ελλάδα καλώς ή κακώς, αποτελεί ένα από τα εξωτερικά σύνορα της Εύρώπης πράγμα που σημαίνει ότι είναι και η μοναδική πύλη εισόδου σε αυτήν για τη μάζα των ανθρώπων που «λιμνάζουν» αυτή τη στιγμή στα ελληνικά νησιά.

Αυτό όμως, είναι κάτι που μάλλον ενοχλεί τους Έλληνες για αυτό και δεν προβαίνουν σε αίτηση προς την ευρωπαϊκή Επιτροπή για «άνοιγμα» των χερσαίων συνόρων(δηλαδή του Έβρου), όπως σηνέβη και κατά την κρίση του Κοσόβου, έτσι ώστε να μην σημειώνονται τόσοι θάνατοι στο Αιγαίο.

Αναμφισβήτητα, η λύση αυτή μας σοκάρει ως Εβρίτες! Όμως, αυτό που πρέπει να επισυμανθεί είναι ότι πρώτον, η λύση αυτή θα συνοδεύεται από ΑΡΙΣΤΗ ενωσιακή αστυνομική προστασία( RABIT,FRONTEX) και δεύτερον ότι θα σημαίνει αποχώρηση των μεταναστών από την Ελλάδα σε πάρα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.
Επιπροσθέτως, κάτι που ίσως δεν γνωρίζετε είναι ότι τελικά όλα τα Κράτη-μέλη της Ε.Ε. ανάμεσα στα οποία και εμείς, θα υποχρεωθούν να διατηρήσουν ένα ποσοστό των προσφύγων στο έδαφός τους. Κι αυτό είναι κάτι που φοβίζει τους Έλληνες, λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι ο ένας από τους τρομοκράτες που έλαβαν μέρος στις ενέργειες που έλαβαν χώρα στο Παρίσι , είχε λάβει θεώρηση από ελληνική αρχή, γιατί σημαίνει ότι αυτοί που τελικά θα παραμείνουν στο ελληνικό έδαφος μπορεί να έχουν παρόμοιες ιδεολογίες.

Ακόμη και για αυτό όμως προτάθηκε λύση την οποία η Ελλάδα είτε δεν θέλει είτε εθελοτυφλεί και δεν δίνει. Επεξηγηματικά, η Σουηδία στις αρχές του ξεσπάσματος της προσφυγικής κρίσης γνωρίζοντας την παραπάνω παράμετρο ανακοίνωσε την παροχή 50.000 ενγκεκριμένων αιτήσεων ασύλου αλλά ΜΟΝΟ σε μετανάστες υψιλόμισθους και πτυχιούχους στη χώρα τους.

Το ίδιο, (κι αυτό είναι μια αποκλειστική πληροφορία, η οποία ουδέποτε έφτασε στο φως της δημοσιότητας) ξεκίνησε να κάνει και η Ελλάδα αλλά για άγνωστους και μυστικούς λόγους διέκοψε. Πιο συγκεκριμένα, τμήμα της Εθνικής Σχολής Δικαστών επρόκειτο να παρευρεθεί στην ελληνική πρεσβία του Λιβάνου, η οποία και θα παρείχε τις σχετικές πληροφορίες για την επιλογή εκ μέρους της Ελλάδας, των προσφύγων που τελικά θα παρέμεναν. Αυτό όμως είναι κάτι που τελικά δεν σηνέβη ποτέ!
Ιδιάιτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι αλήθειες που δεν υπώθηκαν σχετικά με την επίκληση του αρ. 42 παρ. 7 από τη Γαλλία και τη σχέση της Ελλαδας με αυτό.

Πρωτίστως, αυτό που πρέπει να γνωρίζετε είναι ότι η συγκεκριμένη διάταξη προστέθηκε στο δίκαιο της Ένωσης μετά από ελληνική πρόταση! Αναλυτικότερα, η Ελλάδα που σήμερα παραπονιέται και φοβάται για την επίκληση του συγκεκριμένου άρθρου, μέσω του τότε νομίμου αντιπροσώπου της κ. Ιωακειμίδη, ζήτησε την πρόσθεση της συγκεκριμένης διάταξης, για να εξασφαλίσει την βοήθεια από πλευράς των Κ-μ της Ε.Ε. σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης από την Τουρκία.

Και τέλος, προς καθησυχασμό σας αξίζει να σημειωθεί, ότι η επίκληση του συγκεκριμένου άρθρου δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση πόλεμο και για την Ελλάδα. Αντίθετα, αυτό που ενδεχομένως να συμβεί είναι η παραχώρηση στη Γαλλία κάποιου αερολιμένα ή εδάφους προκειμένου να εξηπηρετηθούν οι σκοπόι της.
Οι θεσμοί δοκιμάζονται, τα γεγονότα τρέχουν! Διαβάστε, ενημερωθείτε σωστά και βγάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματα σας!

Της Ελένης Τσακαλδίμη

Φοιτήτρια Nομικής