Ε - ΑΤΡΙΚΑ

Το φύσημα αποτελεί ένα ξεχωριστό ήχο που παράγεται κατά την κυκλοφορία του αίματος μέσα από τα δωμάτια της καρδιάς, τις βαλβίδες ή τα αγγεία που βρίσκονται κοντά στην καρδιά.

Οι στατιστικές μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι ένα στα εκατό νεογνά εμφανίζει κάποια ανωμαλία στην κατασκευή της καρδιάς αλλά, ευτυχώς, σπάνια αυτή η βλάβη θα οδηγήσει το παιδί σε ένα παιδοκαρδιοχειρουργό!

Η διαπίστωση ότι υπάρχει ένα "φυσηματάκι" δεν πρέπει απαραίτητα να οδηγήσει τους γονείς σε περαιτέρω έλεγχο αρκεί όμως αυτό να γίνεται κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις.

Εμείς, ρωτήσαμε τον Καρδιολόγο κ. Θεόδωρο Καρώνη, που δραστηριοποιείται στην Αλεξανδρούπολη, να μας δώσει συμβουλές αλλά και να μας υπογραμμίσει όλα όσα πρέπει να προσέξουμε όταν αντιληφθούμε περίεργους ήχους στην καρδιά του παιδιού μας, 

- Ποες είναι οι προϋποθέσεις, γιατρέ, που θα πρέπει να έχουν κατά νου οι γονείς ώστε εάν χρειαστεί να οδηγήθούν σε περαιτέρω έλεγχο:

Καταρχήν θεωρούμε δεδομένη την κατάλληλη εμπειρία και επιστημονική κατάρτιση του εκάστοτε παιδίατρου ή καρδιολόγου ως προς τον σωστό προσδιορισμό της βαρύτητας του φυσήματος. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να λαμβάνεται υπ΄ όψιν η συνολική κλινική εικόνα του παιδιού, η πορεία της προηγηθείσας εγκυμοσύνης καθώς και το οικογενειακό ιστορικό. Σε καμία περίπτωση δεν πανικοβάλουμε τους γονείς!

Είναι σημαντικό η μητέρα να μην έχει καπνίσει κατά την διάρκεια της κύησης, να μην έχει εμφανίσει κάποια παιδική ασθένεια (ιδιαίτερα Ερυθρά) και να μην υπάρχει κάποιο οικογενειακό ιστορικό χειρουργείου βαλβίδας σε σχετικά νεαρή ηλικία ή ιστορικό αιφνίδιου θανάτου.

Αφού εκτιμήσουμε όλα τα παραπάνω τότε πρέπει να στραφούμε στο παιδί! Αν αναπτύσσεται κανονικά, αν τρέφεται κανονικά, αν δυσπνοεί την ώρα που θηλάζει και κυρίως αν μελανιάζει όταν ζορίζεται. Ευτυχώς, οι πολύ σοβαρές συγγενείς βλάβες εμφανίζονται από τα πρώτα 24ωρα με πολύ έντονα συμπτώματα κυάνωσης, δηλαδή το παιδί γίνεται μπλε ακόμα και με το απλό κλάμα, που ορίζει άμεση αντιμετώπιση!

Τώρα αν όλα είναι φυσιολογικά τότε έχουμε σχεδόν περάσει έναν μεγάλο κίνδυνο.

- Σxεδόν: Aν το παιδί δεν έχει κάποιο φύσημα ή κάτι από τα παραπάνω κ. Καρώνη, πρέπει πάλι να ανησυχούμε;

Δυστυχώς ναι. Σε μικρό ποσοστό βέβαια, αλλά όχι και μηδαμινό, υπάρχουν "σιωπηρές" βλάβες που εμφανίζονται σε μεγαλύτερες ηλικίες και υπάρχουν από τη γέννηση. Η ανώμαλη εκβολή των πνευμονικών φλεβών, η ήπια στένωση του ισθμού της αορτής αποτελούν κάποια παραδείγματα.

Το παιδί, στην πρώτη περίπτωση, φτάνει στην ηλικία των 13 χρονών οπότε και εμφανίζει συμπτώματα εύκολης κόπωσης ή δύσπνοιας κατά την άσκηση, συμπτώματα καρδιακής ανεπάρκειας. Η χειρουργική αντιμετώπιση πρέπει να είναι άμεση και η σταδιακή βελτίωση είναι εφικτή.

Στην δεύτερη περίπτωση τώρα, οι ασθενείς αυτοί εμφανίζουν σε νεαρή ηλικία (30-35 χρονών) πίεση και μερικές φορές εμφράγματα! Άρα και εδώ γίνεται αναγκαία η γρήγορη χειρουργική διόρθωση.

- Άρα τι προτείνετε, γιατρέ; Πότε θα είναι ήσυχοι οι γονείς για την υγεία του παιδιού;

Νομίζω ότι ένας έλεγχος της καρδιάς σε ένα παιδί μετά τα πέντε είναι σημαντικός. Καταλαβαίνω ότι στις δύσκολες οικονομικές συνθήκες της εποχής μας κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο αλλά νομίζω ότι κάθε καρδιολόγος θα δείξει την ανάλογη ευαισθησία. Επίσης, είμαι σίγουρος για την άμεμπτη ιατρική δεοντολογία και γνώση όλων των συναδέλφων μου.

Τώρα γιατί μετά τα πέντε? Ο λόγος είναι το ότι ένα παιδί νωρίτερα δεν πρόκειται να συνεργαστεί σωστά κατά την διάρκεια της εξέτασης, πράγμα ιδιαίτερο σημαντικό.

Επίσης ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα αποκαλύπτει κάποιες βλάβες και επίσης αποκλείει και κάποιες άλλες παθήσεις των καλωδίων της καρδίας που μπορούν να κάνουν κακές αρρυθμίες. Καταλαβαίνετε ότι ειδικά στα παιδιά που αθλούνται αυτός ο έλεγχος είναι απαραίτητος με κεφαλαία γράμματα.

- Άρα τελικά το φύσημα μπορεί να είναι και αθώο κ.Καρώνη;

Βέβαια και μπορεί να είναι και αθώο. Το χαρακτηρίζουμε και λειτουργικό γιατί οφείλεται στην αυξημένη ροη του αίματος μέσα στην μικρή καρδούλα του παιδιού.

Όταν είναι ειδικά εντοπισμένο σε ένα σημείο του θώρακα και έχει μικρή διάρκεια, δεν το φοβόμαστε. Συνήθως έρχονται και φεύγουν, αυξάνονται στον πυρετό, στην αναιμία και στον υποθυρεοειδισμό και, τελικά, φαίνεται να υποχωρούν πλήρως  όταν μεγαλώσουμε, δηλαδή μετά τα 14-16 χρόνια.

- Kάτι καλό για το μέλλον, γιατρέ;

Μεγάλα κέντρα αναφοράς συγγενών καρδιοπαθειών (όπως ονομάζονται όλες αυτές οι ανωμαλίες) ερευνούν την πιθανή γονιδιακή - κληρονομική αιτιολογία και είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε τα αποτελέσματα! Η φαρέτρα του Royal Brompton στο Λονδίνο αποτελείται από 6500 τουλάχιστον ασθενείς οπότε και το πόρισμα αυτής της ανάλυσης το περιμένουμε με αγωνία!

Το να προβλέψουμε μια γέννα με κακή πρόγνωση αποτελεί ένα μεγάλο και πολύ δύσκολο στοίχημα! Είναι κάτι όμως που βλέπω να έρχεται!

Thanks Doc!!

 Θεόδωρος Καρώνης Καρδιολόγος