Αθλητικά Νέα

Υπάρχουν στιγμές που ακόμη και η ελληνική γλώσσα, τόσο πλούσια σε λέξεις και νοήματα, ίσως να αδυνατεί να περιγράψει το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής, αποδίδοντάς το με φράσεις που να μη μοιάζουν κλισέ. Τέτοιες στιγμές είναι αυτές που χαρίζουν όλοι οι Έλληνες αθλητές και αθλήτριες των Παραολυμπιακών αγώνων.

Πίσω από κάθε αθλητή που υπερβαίνει τις δυνάμεις του και γίνεται πρώτος των πρώτων βρίσκεται πάντα ένας αφανής ήρωας που προσέχει κάθε βήμα του «παιδιού» του. Ποιος είναι αυτός; Μα ο προπονητής – φίλος – πατέρας κάθε αθλητή. Και αυτό είναι κάτι που γνωρίζει καλά ο Τάσος Καλλιτσάρης.

Και για όσους από εσάς δεν το γνωρίζετε ο Τάσος είναι ο προπονητής του Χρυσού Παραολυμπιονίκη Δημοσθένη Μιχαλεντζάκη.

Οι προπονητές διδάσκουν τις δεξιότητες και το πνεύμα που καθορίζουν ένα πραγματικό αθλητή. Είναι πρότυπα προς μίμηση ως προς την οικοδόμηση του χαρακτήρα.

Οι προπονητές των αθλητών των Παραολυμπιακών αγώνων προχωρούν ακόμη περισσότερο. Βοηθούν τους αθλητές τους να βρουν τις δυνάμεις και τις ικανότητές τους και τους δείχνουν πώς να αξιοποιούν αυτές τις δυνάμεις και να τις βελτιώνουν καθημερινά.

Όταν είσαι προπονητής αθλητών με αναπηρία, πρέπει να μεταδίδεις ενθουσιασμό, αφοσίωση και θετική στάση απέναντι σε κάθε άσκηση, αθλητικό γεγονός και ανταγωνισμό. Επίσης έχεις υποχρέωση να εμπλουτίσεις τις ζωές των αθλητών, ούτως ώστε να αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους. Οι δεξιότητες και η αυτοπεποίθηση που μπορεί να κερδίσει ένας αθλητής μέσω του αθλητισμού, έχουν θετική επίδραση στη μετέπειτα ζωή του.

Εμείς επικοινωνήσαμε με τον Τάσο και δείτε τι μας είπε:

- Πως αισθάνεσαι που το παιδί σου έφτασε το στόχο του; Που φτάσατε μαζί τόσο ψηλά; Δεν υπάρχει ομορφότερο συναίσθημα από το να βλέπεις τους κόπους και τις προσπάθειες τελικά να αποδίδουν καρπούς! Τα συναισθήματα από γτη συμμετοχή μας και μόνο στους Παραολυμπιακούς μέχρι κ την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου δεν περιγράφονται!

- Γιατί η σχέση προπονητή και αθλητή είναι σημαντική; Είναι μία ιδιαίτερη σχέση! Είναι κάτι παραπάνω από σχέση προπονητή-αθλητή. Ο προπονητής είναι και πατέρας, αδερφός και φίλος! Ο καλύτερος προπονητής στον κόσμο να είσαι... αν ο αθλητής δεν πιστεύει σε σένα κ δεν νιώθει καλά τότε δεν υπάρχει χημεία κ αποτέλεσμα! Έχουμε πετύχει στο κομμάτι αυτό το τέλειο!

- Τι ζητά τελικά ένας προπονητής από τον αθλητή του; Στον αθλητισμό και ειδικά στον πρωταθλητισμό παίζουν ρολο πολύ παράγοντες για έναν πετυχημένο αποτέλεσμα... σωματικά και ψυχικά χαρίσματα! Σκληρή και σωστή δουλειά, όρεξη, προσπάθεια, πάθος, δύναμη, τεχνική, τσαμπουκας! Ο Δημοσθενης τα συγκεντρώνει όλα!

- Τώρα που ανταμείφθηκαν οι κόποι σας, ποιοι οι επόμενοι στόχοι σας; Τώρα για το Δημοσθένη ξεκινάνε οι διακοπές του, να ηρεμήσει, να τακτοποιήσει κάποιες υποχρεώσεις μιας και έχει τελειώσει το σχολείο και στα μέσα Οκτώβρη ξεκινάμε ξανά. Στόχος μας από δω και πέρα είναι ένας: η διατήρηση της κορυφής και η διάρκεια του σε βάθος χρόνου σαν αθλητής! Πράγμα δυσκολότερο από ότι η κατάκτηση της κορυφής! Πιστεύω όμως με τον τροπο που δουλεύουμε κ με χαμηλούς τόνους κ ταπεινότητα πως θα τα καταφέρουμε!

Το σημαντικότερο και από την κατάκτηση αυτού του μεταλλίου για την πόλη μας είναι το γεγονός πως: το 2009 όταν ξεκινούσαμε με το Δημοσθένη το ταξίδι μας στα ΑΜΕΑ, όταν κανένας δεν είχε ενδιαφερθεί μέχρι τότε τα προηγούμενα χρόνια για κάτι τέτοιο, ανοίξαμε το δρόμο στην κολύμβηση αλλά και τον αθλητισμό ΑΜΕΑ στην πόλη. Έτσι και αλλά παιδιά ασχολήθηκαν με την κολύμβηση δίπλα μας, στην πορεία δημιουργήθηκε και σύλλογος αθλητισμός ΑΜΕΑ στην πόλη μας μέχρι που φτάσαμε σήμερα εδώ! Είμαι πολύ χαρούμενος που είμασταν το εφαλτήριο για όλα αυτά!

Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω την οικογένεια μου & ιδιαίτερα τη γυναίκα μου, που ήταν δίπλα μου κυριολεκτικά μέσα κ έξω απο την πισίνα, σε μια τόσο απαιτητική χρόνια που χρειαζόταν να είμαι μακριά τους παρά πολλές φορές!

Συγχαρητήρια Τάσο και σε ευχαριστούμε κι εσένα για τις συγκινητικές στιγμές που μας χάρισατε!