Κάτι τρέχει στον Έβρο

100 περίπου χρόνια μετά την ολοκλήρωση του δράματος από τα θηριώδη πάθη που βίωσε ο Ελληνισμός της Θράκης και εκτυλίχθηκαν στο πρώτο τέταρτο του 20^ου αιώνα, η μνήμη όλων αυτών των χιλιάδων προγόνων μας, που υπήρξαν θύματα των τραγικών εκείνων στιγμών της ιστορίας μας, αποκαθίσταται αρχικά, με τη θεμελίωση μεγαλοπρεπούς Μνημείου Θρακικού Ελληνισμού στον περίβολο της πλατείας του Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Νικολάου στην Αλεξανδρούπολη, από τους συμπράττοντες φορείς – την Ένωση Πολιτιστικών Φορέων Έβρου (ΕΠΟΦΕ) και την Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού/Παράρτημα Αλεξανδρούπολης, υπό τη Σκέπη και τις ευλογίες της Ιεράς Μητρόπολης Αλεξανδρουπόλεως.

Το μεσημέρι του Σαββάτου της 17^ης Ιουλίου 2021, ο ήλιος έλουσε άπλετα με τις ακτίνες του την ιστορική και συνάμα συγκινητική στιγμή που ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμος, ο Πρόεδρος της ΕΠΟΦΕ κ. Δημήτριος Κελεμίδης και ο Πρόεδρος της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού/ΠΑ Αντιστράτηγος ε.α. κ.Πρόδρομος Φωτακίδης, θεμελίωναν το υπέρλαμπρο μνημείο με τη συμβολική φύτευση μιας ελιάς, που θα αποτελεί συστατικό στοιχείο του υπό ανέγερση μνημείου.

Προηγήθηκε η από κοινού συνέντευξη των συμπραττόντων αρχών και φορέων προς τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου της Ιεράς Μητρόπολης Αλεξανδρούπολης, στην οποία αναλύθηκε το σκεπτικό για την ανέγερση του Μνημείου, καθώς επίσης έγινε και λεπτομερής παρουσίαση του αρχιτεκτονικού σχεδίου του Καλλιτεχνήματος που θα ανεγερθεί στο αμέσως προσεχές διάστημα: Το διπλό «Π» ύψους 4 μέτρων του μνημείου, το οποίο δεσπόζει στο κέντρο του Μνημείου, συμβολίζει τις μαρτυρικές Διπλές Πύλες, τις Διπλές Πόρτες της προσφυγιάς που διάβηκε ο Θρακικός Ελληνισμός προς τη λύτρωση. Πιο συγκεκριμένα, η πρώτη – συμβολίζει τη Μεγάλη Έξοδο, τη φυγή, τον εκτοπισμό και τον διωγμό από τις αλησμόνητες πατρίδες και η δεύτερη – συμβολίζει την Λυτρωτική Είσοδο και τη σωτηρία στην ελεύθερη Ελλάδα. Ανάμεσα στις διπλές Πύλες/Πόρτες στέκει αγέρωχος και αεικίνητος ο Μεγάλος Σταυρός, το σύμβολο της πίστης μας, που διατήρησε ζωντανό το έθνος μας στα βάθη των αιώνων. Ο μακρύς, μήκους 6 μέτρων και πλάτους 2 μέτρων, Μαύρος Διάδρομος εκ μαρμάρου συμβολίζει τα ανείπωτα πάθη, τις θηριωδίες και εν τέλει τη γενοκτονία που υπέστησαν οι πρόγονοι μας – συμβολίζει το λεγόμενο Μαύρο Πάσχα των Θρακών της 6^ης Απριλίου του 1914. Στα τρία τμήματα της οριζόντιας μαρμάρινης πλάκας μήκους 3 μέτρων, απεικονίζονται αυθεντικές Εικόνες της τραγικής εκείνης περιόδου και χαράσσεται το Επίγραμμα αφιερωμένο στη Μνήμη των θυμάτων. Το μνημείο προσομοιάζει να αιωρείται από το έδαφος, να ταξιδεύει στο Χωροχρόνο, με τοποθετούμενο κρυφό φωτισμό πάνω από τη λευκή μαρμάρινη βάση μήκους 7 μέτρων και πλάτους 3 μέτρων, συμβολίζοντας την αδιάλειπτη παρουσία και τη συνέχεια του Ελληνισμού στα βάθη των χιλιετιών. Εντός του μνημείου, τοποθετείται η Ελιά, το αιώνιο σύμβολο ειρήνης και ελπίδας για όλους μας.

Ολοκληρώθηκε με τον καλύτερο τρόπο, μία επταετής πρωτοβουλία της Ε.ΠΟ.Φ.Ε., που ως σκοπό έχει την απόδοση ελαχίστου φόρου τιμής και ιερού χρέους υπέρ αναπαύσεως των κεκοιμημένων ψυχών του Ελληνισμού της ενιαίας Θράκης, που βίωσε διώξεις, εκτοπισμούς, βασανισμούς, μαρτύρια και θανατώσεις στο πρώτο τέταρτο του 20ου αιώνα αρχικά από τους Βούλγαρους στη Βόρεια Θράκη και εν συνεχεία, μαζικά και φριχτά από τους Τούρκους στην Ανατολική Θράκη. Παράλληλα δε, την ευρεία ανάδειξη της ιστορικά αποδεδειγμένης και επιστημονικά τεκμηριωμένης, αλλά δυστυχώς, αποσιωπημένης αυτής πτυχής της ιστορίας των προγόνων μας.

Η ανέγερση του Μνημείου δεν σημαίνει με κανένα τρόπο έκφραση μίσους και αντεκδίκησης προς τους θύτες του εγκλήματος της Γενοκτονίας. Αντίθετα, αποτελεί έκφραση οφειλόμενης τιμής και ιερού χρέους προς τα θύματα και παράλληλα, συμβαδίζει με το Δίκαιο, την Ιστορία, τη Μνήμη, τον Άνθρωπο.