Στο βορειοανατολικότερο άκρο του Αιγαίου, τριάντα μόλις ναυτικά μίλια από την Αλεξανδρούπολη, δεσπόζει με τον επιβλητικό της ορεινό όγκο η Σαμοθράκη. Το νησί του Αιόλου, των κρυστάλλινων νερών, των αντιθέσεων, του μυστηρίου και της υποβολής.

Σήμερα ακόμη και ο πιο ψύχραιμος επισκέπτης δεν μένει ασυγκίνητος μπροστά στη μυστηριακή χάρη του νησιού, την ιστορία, την παράδοση και το φυσικό μεγαλείο.Μ’ ένα προσκύνημα στον αρχαιολογικό χώρο, μπορεί να νιώσει τη φυσική ιερότητά του, να θαυμάσει το Ιερό των Μεγάλων Θεών, το Αρσινόειο, την κρήνη της Νίκης, όπου δέσποζε το άγαλμα της περίφημης Νίκης της Σαμοθράκης, που σήμερα λαμπρύνει το μουσείο του Λούβρου των Παρισίων.

Γραφική η παραδοσιακή Χώρα, χτισμένη αμφιθεατρικά μέσα στα βουνά, με θέα τη θάλασσα, πλανεύει τον περιπατητή με τα στενά πλακόστρωτα δρομάκια της, τα καφενεδάκια της, τις πλατείες της, τους φούρνους με τα επτάζυμα ψωμιά και τα παξιμάδια, το λαογραφικό μουσείο, τα πέτρινα σπίτια με τις κληματαριές και τα λουλούδια στις σκάλες και στα μπαλκόνια, τους τοπικούς μπάλους.

Σε ότι αφορά την χλωρίδα του νησιού και σήμερα μπορεί κανείς να απολαύσει την μαγευτική εικόνα της άγριας βλάστησης από βελανιδιές, σφεντάμους, κέδρους, καστανιές, σταυρόξυλα (ίταμους), κουμαριές και ατέλειωτα πλατανοδάση που φτάνουν ως το κύμα.

Αμέτρητα, μικρά και μεγάλα ρυάκια σχηματίζουν καταρράκτες και βάθρες (μικρές λιμνούλες), όπου οι τολμηροί επισκέπτες προβάλλουν τις “καλλονές τους” αλλά και το ψυχικό τους σθένος κολυμπώντας στα κρυστάλλινα νερά.

Όχι μόνο ο έμπειρος και ικανός ορειβάτης αλλά κι ο κάθε ενδιαφερόμενος θα βρει την ευκαιρία να φτάσει στο Φεγγάρι (την ψηλότερη κορυφή του νησιού), στο Σφεντάμι (μια ορεινή ιαματική πηγή), στα Καθάρια (το μεγαλύτερο οροπέδιο του νησιού), στην Καρυά και την Τραχηλάτη (δύο τοπία εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς).
 

Η θάλασσα δεν θα προδώσει τον απλό κολυμβητή. Μια μόνο μάσκα αρκεί για να θαυμάσει τον ανεξερεύνητο θαλάσσιο πλούτο του νησιού ενώ για τους τολμηρούς η θάλασσα προσφέρει πρωτόγνωρες συγκινήσεις. Ο Αίολος, από χρόνια τώρα, συνεχίζει το παιχνίδι του, απ’ τη μια μεριά να φυσά αλύπητα, αφήνοντας όμως απάνεμο μέρος για το γνώστη ψαρά να δουλεύει τα εργαλεία του.

Η Σαμοθράκη, ένας επιβλητικός ορεινός όγκος, μεταξύ ουρανού και γης, μια παρθενική και ανόθευτη φυσική ιδιοσυγκρασία, μια προκλητική μαγεία που δεν περιγράφεται παρά μόνο βιώνεται.

Πηγή:Ιστοσελίδα Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης
Για περισσότερες φωτογραφίες κλικ εδώ